‘Wij leveren software binnen tijd en budget’

Ze zijn er nog: ondernemers met ambities en lef. it-Executive ging op zoek naar de nieuwe pareltjes van het Nederlandse bedrijfsleven. Dit keer: Jorn Mineur (39) van e-accent, die er verfrissende ideeën op na blijkt te houden.

Wie ben je en wat doe je?
‘Ik ben Jorn Mineur, 39 en oprichter van e-accent. Wij ontwerpen, ontwikkelen en onderhouden online-software die bedrijven helpt om efficiënt te werken en omzet te genereren. Dat doen wij anders dan andere it-bedrijven; wij doen namelijk wat we beloven, binnen budget.’

Waar hebben we dat eerder gehoord?
‘Maar wij maken het waar. Wij nemen namelijk risico en dat geeft ons zeggenschap over het project. We zeggen tegen de klant: “Wij maken voor u een systeem waarbij we alleen maar luisteren naar wat u vanuit de business nodig heeft. U mag aangeven welke features u erin wil hebben, maar alleen als u dat kunt onderbouwen met een business case. Aan het eind bepaalt u of u het systeem wilt afnemen of niet. Als u het niet wil hebben, betaalt u niets. Als u tevreden bent, dan betaalt u een vast bedrag per maand.” Alle systemen die we sinds de start van e-accent hebben gemaakt, draaien nu nog.’

Ze kunnen er zeker van hun levensdagen niet meer vanaf?
‘Nee, juist wel. We maken het voor de klant zo gemakkelijk mogelijk om weg te gaan. Dat houdt ons namelijk scherp. Als er vanuit een van onze systemen een foutmelding komt, reageren we onmiddellijk. Onze jongens zijn ontzettend wakker, ook al omdat ze deels op basis van winstdeling werken.’

Hoe komen jullie aan de goede mensen?
‘Onze softwareontwikkeling vindt plaats in China. Daar loopt heel veel talent rond, waarvan wij dan weer de besten selecteren. We geven gratis workshops voor starters en het voordeel daarvan is dat je goed kunt zien hoe iemand werkt. Ik wil dat iedereen op termijn partner wordt en daar selecteren we dan ook op: heeft iemand het in zich om partner te worden? Is het antwoord nee, dan beginnen we er niet eens aan. Als het klikt, mag iemand eerst een klusje voor ons doen en als dat goed is, krijgt hij een contract met een vast salaris. De volgende stap is dan deelname aan de winstdeling en tenslotte het partnerschap, waarbij ze dus ook delen in een eventueel verlies.’

China? Maar snappen ze daar de businessmodellen van Nederlandse bedrijven wel?
‘Dat is in eerste instantie mijn taak. Ik ga naar een nieuwe klant toe en ga niet eerder weg dan dat ik begrijp wat de werkelijke behoefte is van die klant. Vaak weten ze dat zelf niet eens. Dan willen ze een systeem met heel veel toeters en bellen waarvan ze de helft waarschijnlijk nooit zullen gebruiken. Dus ga ik terug naar de basis: waarom bestaan ze en hoe verdienen ze hun geld? Hoe zit de organisatie in elkaar, wie doet wat? Dat is allemaal heel belangrijk, want als je dat weet, dan weet je ook hoe het nieuwe systeem kan helpen om dat werk sneller, efficiënter en leuker te maken.’

Jullie doen dus eigenlijk ook aan business proces redesign?
‘Als je het zo wilt noemen. Ik maak een complete inventarisatie, inclusief een gebruikersonderzoek. Op de werkvloer zitten namelijk de beste ideeën hoe het beter kan, maar daar wordt vaak niet of slecht naar geluisterd.’

Maar is dat allemaal niet heel veel werk voor een nieuw softwaresysteem? Die jongens in China huur je toch gewoon in om code te kloppen?
‘Wij niet. Het is veel leuker om iets te maken waarvan je ook begrijpt waar het voor is en wat het moet doen. Dan kun je er ook het beste van jezelf in stoppen, zoals je creativiteit en je ervaring. Zo ontstaan de beste ideeën en maak je het beste gebruik van hun kennis. Dat is een verademing voor ze. Cai Xiao, mijn partner in China, heeft jarenlang gewerkt voor de grote it-bedrijven in China. Hij had het helemaal gehad, er heerst een heel ongezonde it-sfeer in China. Heel autoritair en de klant heeft meer te vertellen dan goed voor hem is. Alles wat die klant wilde, moest gewoon worden uitgevoerd, of je het nou leuk vond of niet. Toen wij met elkaar in gesprek kwamen, hebben we daarom ook tegen elkaar gezegd: “We gaan een nieuw bedrijf beginnen, maar één ding is zeker: het wordt een heel ander bedrijf dan normaal.”’

Waar blijkt dat verder uit?
‘We hebben bijvoorbeeld geen kantoor. Iedereen werkt vanuit huis. We vergaderen ook nooit. We komen wel bij elkaar, in een kantoor van Regus, maar dat is vooral om kennis uit te wisselen. Een van de programmeurs heeft iets nieuws bedacht en geeft daarover dan een presentatie. We hebben een bel- en mailverbod, tot twaalf uur ’s ochtends. Dan wordt er dus niet gebeld of gemaild, ook niet door de klant.’

Waarom niet?
‘Omdat onze jongens dan lekker kunnen werken. Ga maar bij jezelf na: wanneer werk je het lekkerst? Als je door kunt werken en niet de hele tijd gestoord wordt door de telefoon of door mail. Dus hebben we bedacht dat er voor twaalf uur niet gebeld of gemaild mag worden.’

Pikken jullie klanten dat?
‘Die leggen we het uit. Die klant heeft er zelf toch ook baat bij als de jongens geconcentreerd door kunnen werken? De meesten begrijpen dat heel goed. Nu hebben wij natuurlijk ook het voordeel van het tijdsverschil, maar eigenlijk zouden ze dat bij alle bedrijven moeten instellen. Tenslotte hebben we nog iets anders afgesproken: geen managers.’

Geen managers? Maar wat ben jij dan?
‘Ik zit net als iedereen middenin de business, ik ben de salesman. Managers die alleen maar managen en die niet hun handen vuil maken, zorgen alleen maar voor heel veel ruis. Die heeft namelijk per definitie geen kennis van het product, maar hij wil toch greep houden, dus wat doet hij? Hij gaat onzin verkopen. Gebakken lucht. Een voorbeeld: het ontwikkelen van software is een proces waarbij misschien wel tienduizend kleine beslissingen genomen moeten worden. Dat kunnen alleen de programmeurs, want die hebben er verstand van. Als een manager er vervolgens toch greep op probeert te krijgen, krijg je onzin als voortgangsrapportages. 90 procent van het project is af. Onzin, want misschien besluit je op het laatst wel om helemaal opnieuw te beginnen. De manager die alleen managet is een excuustruus, ingesteld om het hogere management en klanten het idee te geven dat alles onder controle is.’

Poeh. Ik hoop dat jullie snel groter groeien. Eens kijken of jullie dat vol kunnen houden.
‘We zullen altijd blijven werken in kleine teams en zonder managers.’