Wat is die medewerker waard?

Steeds meer bedrijven, vooral in de it-industrie, analyseren wat de toegevoegde waarde van elke afzonderlijke werknemer is.

Een bureau als Cataphora voert voor bedrijven statistische hr-analyses uit van de prestaties van elke afzonderlijke werknemer. De analyses zijn gebaseerd op de ‘sporen’ die mensen via hun computer achterlaten — sporen van hun gedrag, werkwijzen, contacten, interesses, deskundigheid enzovoort. Dat resulteert in een grafiek vol met gekleurde bolletjes: elk bolletje stelt een medewerker voor, en de grootte en kleur van het bolletje geven aan hoeveel waarde die medewerker toevoegt aan het bedrijf. De grafiek geeft managers inzicht in wie wel en niet waardevol zijn voor het bedrijf. Dat komt bijvoorbeeld goed van pas als er mensen worden gepromoveerd ― of ontslagen. Momenteel analyseert 1 of 2 procent van de grote ondernemingen zijn werknemers op deze manier, waaronder IBM, Microsoft, Oracle, Capital One Financial en SAS. Zo onderzoekt Microsoft via welke scholen en bedrijven succesvolle medewerkers bij de firma zijn gekomen. Ook analyseert het concern de interne communicatie, zodat kan worden geïdentificeerd wie de ‘superconnectors’ (degenen die helpen om ideeën uit te wisselen) en de ‘bottlenecks’ binnen Microsoft zijn. Natuurlijk zijn er altijd mensen die bij dit soort onderzoek buiten de boot vallen. Denk aan de medewerkers die zeer waardevolle kennis en ideeën uitwisselen bij de koffieautomaat, tijdens de lunch of elders. De toegevoegde waarde daarvan kan enorm zijn, maar omdat het niet via de computer verloopt blijft het buiten beeld ― en is het dus onmeetbaar. Het geeft aan dat zelfs de meest geavanceerde statistische prestatieanalyses hun beperkingen hebben. Prestatiemeting en -beoordeling blijft mensenwerk — al is het maar deels.
Bron: BusinessWeek