Elevator Pitch: Kalooga fotozoekdienst

Crisis? Welke crisis? Ze zijn er nog: ondernemers met ambities en lef. IT-Executive treft in Elevator Pitch nieuwe technologiepareltjes. Dit keer: Folkert Ringnalda (46) van Kalooga.

Wie ben je en wat doe je?
‘Mijn naam is Folkert Ringnalda en ik ben algemeen directeur van Kalooga.’

Kalooga, leuke naam. Maar wat doen jullie?
‘Wij hebben een search engine ontwikkeld waarmee je fotoverzamelingen op internet kunt doorzoeken.’

Is daar behoefte aan, dan?
‘Ja, zeer. We leven steeds meer in een visuele wereld en beeld wordt dus steeds belangrijker, zeker als je relevant beeld kunt tonen. Ik ben bijvoorbeeld fan van FC Groningen en leest op de website van Voetbalzone een artikel over de laatste wedstrijd tegen PSV. Als je naast dat artikel dan fotoverzamelingen laat zien van FC Groningen, dan ben ik daar zeker in geïnteresseerd. Ik klik dan op dat beeld en kom op de Kalooga-index met allemaal gallery’s met beeld van mijn favoriete club.’

Wie plaatst die foto’s op internet?
‘Je wilt niet weten hoeveel mensen helemaal idolaat zijn van een bepaald onderwerp. Dat kan een voetbalclub zijn, een speler, maar ook bijvoorbeeld een land, zeilen, de natuur, vlinders... Die mensen willen die passie graag delen met de rest van de wereld en plaatsen dus allerlei foto’s van hun onderwerp op hun site. Je kunt het zo gek niet bedenken, of er bestaat wel een fotoverzameling van op internet. We hebben nu in totaal 29 miljoen fotogallery’s in onze index en dat groeit elke week met twee miljoen. En heel vaak zijn die beelden ook nog van heel behoorlijke kwaliteit. Niet alles, maar er zit echt heel mooi werk tussen.’

Oké, en die verzamelingen maken jullie dan vindbaar met jullie zoekmachine. Maar kan ik dan niet net zo goed Google gebruiken?
‘Nee, Google kijkt naar individuele plaatjes en doet dat minder aandachtig dan de wijze waarop Kalooga naar fotoverzamelingen kijkt. Wij kijken multidimensionaal; naar de hele wolk van informatie die rond zo’n verzameling hangt, dus naast tekst ook naar links, het beeld et cetera. Hierdoor zijn we ook goed in staat om de kwaliteit van een gallery te bepalen. De vergelijking met Google ligt voor de hand, maar Kalooga weet waar bezoekers in geïnteresseerd zijn en verbindt hun interesses met visuele content. Het verschil dus eigenlijk tussen iemand die een plaatje zoekt voor zijn presentatie (search) versus iemand die zich oriënteert op een bezoek aan Parijs (discovery).’

Juist. Dus net als Google moet je het geld verdienen via advertenties?
‘Ja, maar daarvoor heb je de gigantische aantallen nodig zoals Google die heeft en dien je voldoende relevantie te bieden. Ook wij streven naar massa, maar dan via online uitgevers die naast een artikel relevante Kalooga-content plaatsen. En we richten ons op adverteerders die graag met het desbetreffende onderwerp geassocieerd willen worden. Ik kan me bijvoorbeeld voorstellen dat een bedrijf als Wehkamp, dat voetbalshirts verkoopt, wil adverteren naast de zoekresultaten van voetbal gerelateerde onderwerpen op Kalooga.nl. Als de bezoeker dan op die advertentie klikt en wat bestelt, delen we de inkomsten met de uitgever.’

Vinden die fans dat niet vervelend?
‘Nee, omdat het relevant is, wordt deze adverteerderscontent niet als een ‘hinderlijk’ advertente ervaren. Onze click through ratio’s zijn ook veel hoger dan van normale advertenties op internet. Maar je moet het wel altijd vanuit de inhoud blijven benaderen, anders werkt het niet.’

Wat zijn jullie plannen?
‘We hebben in maart van dit jaar een tweede ronde financiering opgehaald. Het komende jaar willen we echt winst gaan maken. Allereerst moeten we zorgen dat onze zoekresultaten nog beter worden. We hebben bijvoorbeeld nog wel eens wat zoekresultaten die geen fotogallery zijn, maar bijvoorbeeld een makelaarssite. Daarnaast willen we de Europese markt gaan veroveren. We zitten nu in zeven landen: de Benelux, Zweden, Duitsland, de UK en Spanje. We willen binnenkort starten in Turkije. Dat doen we via de uitgevers: die moeten onze indexen willen laten zien. Onze widget wordt nu zo’n honderd miljoen keer per maand getoond, dat moeten er in maart van 2010 zeshonderd miljoen zijn.’

Toe maar. Ambitieus...
‘We hebben het voordeel, een beetje wrang misschien, dat uitgevers het momenteel moeilijk hebben. De advertentie-inkomsten uit de bladen en kranten lopen terug en ze hebben moeite om geld te verdienen met hun websites. Wij kunnen ze daarbij helpen met relevante content. En ook voor de journalisten is het interessant: zij kunnen bij hun artikel allerlei beeld laten zien over hetzelfde onderwerp. Het verrijkt als het ware hun artikel.’