Erp-implementaties zijn complexe hordenlopen

Er wordt veel geschreven over erp, maar niet over wat de kritieke succesfactoren zijn bij een implementatie. Dat stelt BDO CampsObers IT Auditors & Consultants in een recent gepubliceerd 'white paper'.

Het adviesbureau verdiepte zich in praktijkstudies van erp-implementaties en registreerde 27 kritieke succesfactoren.

Geen van deze kritieke succesfactoren wordt in de praktijk door de betrokkenen als onbelangrijk ervaren. Dit illustreert dat erp-implementaties complex zijn en dat er aan een lange reeks voorwaarden voldaan moet worden om ze tot een goed einde te brengen.

De onderzoekers memoreren dat tussen de 50 en 70 procent van de erp-projecten niet of slechts gedeeltelijk wordt afgerond, terwijl 20 procent van de implementaties ergens in de loop van het traject zelfs helemaal wordt gestaakt.

Tijdens het onderzoek vergeleken zij het belang dat vooraf tijdens het selectieproces aan de verschillende succesfactoren werd toegekend met het in de praktijk daadwerkelijk ervaren belang. Tussen die twee 'belangen' blijkt in de meeste gevallen een mis-match te bestaan.

Bij slechts vier kritieke succesfactoren is de uitkomst wat betreft theorie en praktijk identiek, een krachtige aanwijzing dat dit binnen de groep van 27 toch wel heel prominente succesfactoren zijn. Het gaat daarbij om:
* Realistisch budget;
* Gemachtigd personeel;
* Herinrichting bedrijfsprocessen
* Veranderen cultuur en structuur.

Een andere opmerkelijke uitkomst van het onderzoek is dat business verantwoordelijken en it-managers met hun waardering van de verschillende succesfactoren vrijwel op één lijn zitten.

De grootste afwijking tussen het gewenste en ervaren belang trad op bij de kritische factor 'Relatie leverancier'. Op dit gebied is nog steeds van alles mis is. Een citaat uit het rapport hierover: “Tijdens een implementatie stemmen de belangen van de leveranciers vaak niet overeen met de belangen van de onderneming. Het verschil van inzicht komt vaak al naar voren in de contractonderhandelingen, waar leveranciers vaak voorwaarden hanteren (de zogenaamde FENIT-voorwaarden) die gunstiger zijn voor de leverancier dan voor de onderneming. Het gebrek aan ervaring met deze materie zorgt dan bij de start van het implementatietraject al voor een scheefgroeiende verhouding tussen beide partijen.”

En daarmee hebben de onderzoekers meteen één van de kritieke faalfactoren op de korrel.