IT-manager Gerrie Jansen zoekt nog nieuwe uitdagingen

Gerrie Jansen heeft zo’n beetje alles wel gedaan in IT. Nu is ze it-manager bij Fisher Scientific Nederland. Het multinationale bedrijf (32.000 fte’s in 15 landen) ontwikkelt en levert artikelen voor de inrichting van laboratoria. Deze Nederlandse vestiging richt zich op verkoop.

Been there, done that.
“Ik zit ruim 35 jaar in de automatisering in allerlei rollen. Van programmeur tot systeemanalist en hoofd automatisering. Wat ik nog wil is een paar lekkere uitdagingen. Niet iets wat je met twee vingers in de neus kunt doen. Er moet iets te verbeteren zijn.”

Dat is dus het leuke aan IT?
“Ja. Ik werk met hart en ziel in IT. Je bedenkt een zo efficiënt mogelijke oplossing, waarmee anderen met gemak kunnen werken. Dan kunnen zij hun aandacht richten op hun vakgebied. IT moet ondersteunend zijn, een faciliterende dienst. Dat je er niet altijd aan kunt voldoen, dat is weer wat anders.”



Wat moet er dan beter?
“De gebruikersvriendelijkheid van veel pakketten laat nog veel te wensen over. Er wordt nog veel geprogrammeerd vanuit een IT-gedachte, niet vanuit de business. En het denken in silo’s: inkoop is inkoop, verkoop is verkoop. Er wordt niet over de processen heen gedacht en gewerkt als een keten. De samenwerking van onderdelen, het procesgericht denken, daar valt nog veel te verbeteren. Die eilandjesgedachte – het is niet altijd te vermijden. Maar er zal meer begrip moeten komen voor wat een ander doet. Dat gebeurt al steeds meer. Tien jaar geleden was IT een halfgod op een eiland, wezens van een andere wereld. It-ers komen nu veel meer op de werkvloer om te vragen wat mensen precies bedoelen.”
Maar IT moet toch een beetje ingewikkeld blijven?
“Zeker, het is ook niet makkelijk, IT, maar de “zwarte box” op de achtergrond is de aap op de schouder van IT en niet van de gebruikers. Deze hoeven daar niet mee geconfronteerd te worden.”

Wat doet u nu?
“Thermo Electron en Fisher Scientific zijn in 2006 samengevoegd en zullen steeds meer naar elkaar toegroeien, zeker op it-gebied. Daar doe ik in Europees verband veel onderzoek naar. Waar zitten de synergieën, waar kunnen we in Europa meer transparantie krijgen? Hoe komen we tot één look-and-feel voor de klanten? Hoe krijgen we één manier van rapporteren, zodat we van de eilanden- en silocultuur af komen? Ik rapporteer aan onze financieel directeur en aan de directeur IT in Frankrijk. Verder inventariseer ik wensen van gebruikers. Ik houd de planning in de gaten, want de IT is qua onderhoud en applicatiebeheer grotendeels uitbesteed. We hebben geen mensen in huis die aan het ontwikkelen zijn. We gebruiken hier in Nederland een afwijkend erp-pakket met de rest van Europa, maar binnen zo’n vijf jaar willen we aansluiten bij de wereldwijde architectuur. De eerste slagen die we willen maken is de aansluiting bij de global datawarehouse, die vanuit de VS is ontwikkeld. Met eenzelfde look-and-feel van de webshops, die op het erp-systeem aangesloten moeten worden. Ik ga mee met onze account managers naar key-accounts, die hun inkoopsysteem op onze webshops willen aansluiten. Dan kunnen ze een roundtrip maken.”

Een roundtrip?
“Bij een roundtrip kunnen zij via een applicatie een link maken naar onze webshop. De klant voert de order in in onze webshop, de order wordt meteen in hun applicatie geschoten, en eventueel wordt de elektronische factuur naar hun teruggestuurd. Steeds meer multinationals loggen zo op onze webshops in. Het voorkomt veel fouten, zoals bij het overtikken van artikelnummers. De elektronische factuurverwerking staat nog aan het begin, maar we stimuleren het wel. Ook voor de klant is het handiger, ze hoeven niet alle inkoopfacturen meer in te boeken. Een win-winsituatie. Maar de keuze is aan de klant. Die kan ook rechtstreeks via de webshop bestellen. Dan is het geen roundtrip.”
Op welke prestatie bent u het meest trots?
“Twintig jaar geleden had ik, bij een IBM-softwarebedrijf, de opdracht de automatisering te regelen bij een elektrotechnisch bedrijf met 150 man personeel bestaande uit drie BV’s. Helemaal van de grond af. Er was niets.”

Niets?
“Er was nog geen computer. Alleen een oude boekhoudmachine.”

En toen u klaar was?
“Toen stond er een System/36, of een AS/400, dat weet ik niet meer precies. En een compleet installatiepakket voor installateurs, met alle toeters en bellen van die tijd.”

Beetje genante vraag, maar speelt het een rol dat u een vrouw bent?
“Niet meer. Vroeger wel heel erg. Bij het softwarehuis waar ik begon bijvoorbeeld. Aan de telefoon werd er dan gezegd: ‘ja, u zult er wel geen verstand van hebben, mag ik uw collega? Het is nog steeds een mannenwereld. Bij ons bedrijf zitten er trouwens wel veel vrouwen in de top van IT. De cio is een vrouw, de vicepresident IT in de VS, in Spanje, Canada en Azië zijn de it-managers vrouwen. Maar de mannen hebben nog wel de overhand. Zolang je kennis van zaken hebt speelt het geen rol dat je een vrouw bent. Vrouwen hebben het voordeel dat ze meer ballen tegelijk in de lucht kunnen houden. Maar dat heeft niets met IT te maken. Als je met mannelijke managers ineens een ander onderwerp aansnijdt hebben ze even tijd nodig om over te schakelen. Dat heb je als vrouw minder. En intuïtie. Ik krijg er geen vinger achter, maar het komt vaak uit. Vrouwen staan daar meer voor open.”

Bij bijna iedereen is een smartphone een favoriete gadget
“Maar niet bij mij. Ik heb het te druk genoeg om dat soort dingen er bij te doen. Ik heb niet zo’n favoriet gadget. Wel spaar ik usb-sticks met een aparte, curieuze vormgeving. Heb er nu een stuk of tien.”

Wat zou u nog kwijt willen?
“Dat ik ook in mijn vrije tijd het programmeervak niet kan loslaten. Ik automatiseer heel grote koelinstallaties in fruitbewaarplaatsen. Mijn man heeft een koeltechisch installatiebedrijf en ik zorg ervoor dat in die fruitschuren het klimaat wordt geregeld. Dat is een tic van me. Niemand verwacht dat van me.”