Elevator pitch: aXtion met maatschappelijke oplossingen

IT-Executive gaat in de serie Elevator Pitch op zoek naar de nieuwe pareltjes van het Nederlandse bedrijfsleven. Dit keer: Yolanda Marani (45) van aXtion, dat IT inzet om maatschappelijke problemen aan te pakken.

Wie ben je en wat doe je?
‘Ik ben Yolanda Marani van aXtion. Wij maken met behulp van IT dingen die er maatschappelijk toe doen.'

Dingen die er toe doen? Dat klinkt nogal breed.
‘Ja, dat is het ook. Ik geloof heel erg in de kracht van IT om oplossingen te bieden voor maatschappelijke vraagstukken waarmee we als samenleving worden geconfronteerd. Zo hebben we bijvoorbeeld een oplossing om de plattelandsverschraling tegen te gaan...’

Plattelandsverschraling? Wat is dat?
‘Dat is dat op het platteland allerlei voorzieningen, zoals banken, scholen, zorginstellingen en welzijnsorganisaties, langzamerhand verdwijnen. We hebben samen met maatschappelijke organisaties hier in Drenthe bijvoorbeeld het Telebrink-project opgezet, waarmee we mensen weer met elkaar verbinden. Een vergelijkbaar project is het virtuele loket, waarbij wij een platform hebben ontwikkeld waarop tal van organisaties en bedrijven hun diensten lokaal kunnen aanbieden in de dorpen.

Dan staat er dus een videoconferencing-applicatie in het buurthuis waar mensen met hun vragen terecht kunnen, bijvoorbeeld over de belastingaanslag, een vergunning of hun verzekering. We hebben daarbij de mogelijkheid gecreëerd dat ze ook documenten kunnen uitwisselen of samen een website kunnen bekijken. Dat werkt heel goed; er staan nu vier virtuele loketten in de gemeente Aa en Hunze, we hebben een opdracht in de provincie Utrecht om daar 26 loketten te plaatsen en ook in Friesland, Groningen en Overijssel is belangstelling.’

Maar kunnen die organisaties dat niet zelf? Zou de provincie dat bijvoorbeeld niet moeten oppakken?
‘Ja, maar die organisaties hebben allemaal hun specifieke wensen en willen allemaal zeggenschap. Dat komt dus nooit van de grond. Wij draaien het om: wij inventariseren de wensen, en presenteren vervolgens de oplossing. Dat is dus een breed kader waarin iedereen zich kan vinden en waarbij ook nog ruimte is voor een individuele invulling. Dat werkt. En andere organisaties kunnen daar heel gemakkelijk op aansluiten. Landelijke organisaties als de belastingdienst of een bank kunnen deze dienst zelfs centraal aanbieden voor heel Nederland.’

Oké, dat klinkt goed. Nog meer dingen die er toe doen?
‘We hebben een digitaal effectmetinginstrument ontwikkeld voor de zorg. In de zorg wordt veel gebruik gemaakt van vragenlijsten. Als je voor het eerst bij een therapeut komt, moet je vaak een uitgebreide vragenlijst invullen en mede op basis daarvan wordt een behandelplan opgesteld. Met die vragenlijst wordt daarna meestal niet veel meer gedaan. Wij hebben software ontwikkeld die niet alleen de vragenlijst digitaliseert, maar die de antwoorden ook benchmarkt ten opzichte van andere patiënten en die het effect meet van de behandeling.

Moet je voorstellen wat dat betekent: dan kun je veel eerder ingrijpen als een behandeling niet aanslaat, je kunt veel meer sturen op preventie, je kunt een behandeling veel beter laten aansluiten op de specifieke aandoening van de patiënt. Tachtig procent van de jeugdzorg werkt inmiddels met dit programma en we zijn nu ook bezig bij andere zorgverleners, zoals fysiotherapeuten.’

Maar als ik bij de fysiotherapeut kom, wil ik toch liever dat hij me behandelt op basis van zijn ervaring en expertise en niet omdat een computer zegt wat hij moet doen...

‘Ja, maar die computer kan de fysiotherapeut wel ondersteunen. We hebben onlangs een toepassing ontwikkeld die beweging meet door middel van sensoren op het lichaam. De analyse daarvan geeft vaak een behoorlijk goed beeld van wat er aan de hand is. Sterker nog: een hele kleine afwijking in de manier waarop iemand loopt, kan erop duiden dat iemand een hersenbloeding heeft gehad. Dat is op het blote oog niet of heel moeilijk waar te nemen. Dus dan helpt het systeem de therapeut de juiste diagnose te stellen. En een bijkomend voordeel is dat als mensen zichzelf zien lopen, ze zich bewuster worden van hun eigen houding en dat versnelt het herstel.’

Hebben jullie nog meer van dergelijke innovatieve software in de pijplijn?
‘We doen relatief veel aan r&d, zeker voor zo’n klein bedrijf. En we zullen dat zeker blijven doen, want daar ligt mijn hart. We moeten echter ook realistisch zijn en de crisis is geen tijd voor al te grote stappen. Dus we focussen ons op de virtuele loketten, op innovatieve software voor de zorg.'