Loodgieter wordt huisbaas

Cisco gaat zelf bladeservers maken. Moeten HP, IBM en Dell in navolging van Sun nu ook voor hun bestaan vrezen?

Niet meteen. Maar de serverfabrikanten hebben voldoende reden om zich ongerust te maken. Dat Cisco dit alleen maar overweegt, geeft aan dat dit marktsegment voor grote veranderingen staat. De opmars van cloudcomputing heeft daar mee te maken.

Cisco maakt netwerkkastjes en is daar akelig goed in. Cisco is de loodgieter van bedrijfsnetwerk en internet. Het bedrijf wil zijn nering nu uitbreiden naar servers, al gebruikt Cisco daar zelf andere termen voor: het wil geen bladeserver-fabrikant worden maar een ‘complete architectuur neerzetten’. De naam daarvoor is het ‘Unified Computing System’ Dat wijst op de hoge ambities. Cisco belooft een ‘systeem’ waarbij alle onderdelen van het netwerk zijn afgestemd op elkaar en op virtualisatie.

Daarmee trekt Cisco de oude slogan van Sun - The Network is the Computer - in het ultieme door: ook de server wordt onderdeel van de netwerkinfrastructuur. Voor Cisco is een server gewoon een doosje om aan de netwerkswitch te hangen, niet meer het centrum van het it-universum.

Interessante gedachte.

En om ervoor te zorgen dat dit doosje goed samenwerkt met de switch, is het niet onlogisch dat je een paar aanpassingen aanbrengt. Merkgebonden aanpassingen ongetwijfeld, want ze hebben graag dat de klant terugkomt.

De consequentie is dat de loodgieter ook de huisbaas wordt. Ik vrees dat het ‘Unified Computing System’ daarom precies het omgekeerde gaat betekenen dan wat de naam suggereert: het verbindt minder dan dat het uitsluit, door een half-open, half-gesloten architectuur te creëren waar servers van andere merken wel in kunnen meedraaien – maar niet zo goed als de eigen machines. Om met Orwell te spreken: sommige netwerkkastjes zijn meer gelijk dan andere. Precies hetzelfde trucje past Cisco al jaren met succes toe in de wereld van switches en routers.

Kan Cisco grote ondernemingen verleiden om in dit verhaal mee te gaan?

Als it-manager zou ik lang aarzelen. Hoeveel moeite heeft het niet gekost om ons maar enigszins los te maken van de merkgebonden serverarchitecturen? Dankzij Linux, Windows Server en de x86 processorfamilies is het juist enigszins gelukt. En dan nog geldt dat als je eenmaal voor een bladesysteem van één fabrikant hebt gekozen, je vervolgens blades van die fabrikant blijft kopen.

Zitten we dan echt te springen om een nieuwe merkgebonden architectuur? Ik zie het ‘unique selling point’ nog niet voor Cisco, want de prijs zal - het bedrijf kennende - het niet zijn.

HP en IBM lijken me beter geplaatst om ondernemingen aan een totaalarchitectuur - netwerkapparatuur, storage, servers en desktops - rond virtualisatie te helpen. Deze bedrijven hebben niet alleen decennia ervaring met de integratie van systemen, maar hebben ook hun eigen beheersystemen en langdurige samenwerkingsverbanden met andere leveranciers (waaronder Cisco).

Cisco is in die wereld een beginner. Het netwerkbedrijf anticipeert ongetwijfeld op de nieuwe wereld van de cloudcomputing, waar niet de applicatieserver maar de afwikkeling van grote hoeveelheden internettransacties centraal staat. Daar liggen mogelijkheden, al zal Cisco nog wel een aantal overnames moeten plegen om een volwaardige speler te worden (BMC? Sun?).

De introductie van het Unified Computing System toont in ieder geval aan dat cloud computing een terugkeer kan inluiden naar leveranciersgebonden architecturen.