Links of rechts rijden?

Een boze droom: Ik solliciteer en word nog aangenomen ook. Plompverloren zegt de personeelschef: “Als lease-auto krijg je een BMW. Nu een drie-serie; later een vijfje”.

Ik verstrak: “Ik vind BMW-rijders arrogante, lichtknipperende, stoepparkerende, onbehouwen invoegende jerks. Niet allemaal natuurlijk. Maar vaak wel. Mag ik alsjeblieft in mijn trouwe, gekraste Volvo-Diesel uit 2000 blijven rijden? Die heeft nu driehonderdduizend kilometer gedraaid en mijn garage zegt dat ‘ie op z’n gemakkie nog eens honderdduizend meegaat.”

Maar er helpt geen lieve moer aan. ‘n BMW. Of ik wil of niet.
Wurgende twijfel grijpt me bij de keel. Foute nestgeur…
U raadt het al: Ik luister naar mijn hart en verlaat trots en opgewekt het pand: Geen baan, geen BMW. Einde droom.

Buitengewoon Matig Wagentje

Ik herinner me mijn schoonvader. Z’n hele leven Mercedes. Komt ‘ie ineens met een BMW thuis! Heeft niet lang geduurd: Terug naar Mercedes. Ik heb hem nog te pakken genomen met een plagerig Sinterklaas-gedicht over zijn BMW: ‘n Buitengewoon Matig Wagentje…”.

‘The car is the message.’ Toch? Het is als met je vrouw. Welke type zoek je uit? Je keuze voor de een of de ander zegt veel over je karakter. Ook als je voor de een én de ander kiest trouwens….

Rondborstige blondines met poenige laarzen en veel blinkend hang-en-sluitwerk tegenover energieke, no-nonsense types in spijkerbroek met lage, sportieve stappers en fleurige bloes. BMW of Volvo. Mercedes versus Citroën. LandRover-met-kangaroovanger of Toyota Prius.

En ‘t gaat nog een slagje verder. Je hebt linkse en rechtse auto’s. In Amerika is daar veel onderzoek naar gedaan. Een Cadillac, Chevrolet, Mercedes of Dodge is hardstikke republikeins. Een Volvo of Volkswagen reuze democratisch. Rechts houdt van grote, Amerikaanse auto’s. Links houdt van kleinere, buitenlandse auto’s.

Geen verwijfde kleine modelletjes

In Europa heb je een vergelijkbare scheiding. Je ziet amper PvdA-ers in een Mercedes, geen D66-ers in een Hummer of Jaguar, geen CDA-ers in een ‘glitsy’ SmartCar, geen VVD-ers in een Prius.

Je hebt ook beroepen die bepaalde auto’s aantrekken. Dokters: Volvo. Marketing & PR: Audi en Citroen. Aannemers: (een grote) Mercedes of Opel.

Er zijn ook twijfelgevallen. Ik weet bijvoorbeeld niet precies wat ik met Audi aan moet. En met Toyota’s en Nissans. Of moet je gedetailleerder kijken: kleinere exemplaren (vaker links) en grotere (vaker Telegraaf/Tros/Elsevier).

Of gaat het om het onderscheid tussen nieuw en gebruikt? Rechts (vaak meer verdienend) rijdt in ‘n gloednieuwe (lease)bak? Links (vaker leraar of ambtenaar, minder verdiendend) scharrelt tevreden rond in een gebruikte pruttelpot?

Ingewikkeld allemaal. Maar het kan nog erger. Ik woon een deel van het jaar in Nederland en rijd daar dus Volvo (links en zuinig). Maar in Amerika heb ik ‘n mega-Chevrolet (rechts en ‘gas guszzler’). Verwarrend. En het leidt tot spanningen in Huize Groenhuijsen.

Mijn vrouw wil mijn geliefde Chevy Suburban (8 cilinder, 5.4 liter) het liefst verkopen vanwege het CO2-spoor van vernieling dat ik achterlaat. “Dat snap ik, schat. Maar als we hem verkopen gaat iemand ánders er in rijden. En vast veel wilder dan ik. Dan is de CO2-ramp helemaal niet te overzien. Die nieuwe eigenaar rijdt per week een half regenwoud naar de gossiemijne.”

Mijn vrouw zegt dat m’n theorie kletskoek is, maar ik snap niet waarom.
Enfin, dat zijn zo mijn problemen.

Maar kijk zelf eens rond in uw straat of op het parkeerterrein bij kantoor.
Leerzaam, hè?