Lekker dwarse ondernemers

Elk onderzoek weer laat zien dat een crisis een puik klimaat schept voor technische vernieuwingen. Tegelijkertijd zijn er ondernemers die zelfs nu hun stinkende best doen om sociale vernieuwingen door te voeren.

Ik was op een symposium over de economische crisis. Op het podium kwamen de resultaten voorbij van een enquête onder industriële ondernemers. Het ging over de broodnodige innovatie in de economie. Die ondernemers verwachten op dat vlak weinig of niks van de politiek. Begrijpelijk. Ondernemers moeten vooral zelf aan innovatie doen.

En ze grijpen die kans ook. Neem William Pijnenburg van AAE in Helmond. Hij is gespecialiseerd in ‘mechatronica’. AAE is uitgeroepen tot het beste leerbedrijf van Nederland. En hij is onderscheiden voor ‘de beste ondernemersvisie’.

Hij klaagt over collega-ondernemers die geen tijd en moeite meer willen steken in stagiaires die een vak willen leren. Zo verdwijnt bij die kids het laatste restje motivatie voor een baan in de techniek. Nog even en helemaal niemand wil dat meer.

William vindt de houding van collega-werkgevers kortzichtig. De jonge werknemers/leerlingen zijn toch al zo kwetsbaar op de arbeidsmarkt. Hij houdt deze jongeren juist wel in zijn bedrijf. Hij nodigt zelfs hun ouders in het weekeinde uit om te komen kijken. Dan weten ze waar hun kind zoal mee bezig is.

“Wie die jonge mensen verwaarloost, neemt afscheid van de toekomst”, zegt Pijnenburg. Mooi gezegd! Hij ziet hij in zijn branche – hij maakt assemblagemachines – na de lange recessie de eerste lichtpuntjes. Een optimist dus met lef. Petje af. En hij is niet de enige.

Valid people

Neem onderneemster Nicolette Mak. Haar gehandicapte broer Jan had geen werk. Ze deed zelf al koerierswerk en bedacht dat ook hij best pakjes rond kon brengen. Maar dan moest de GAK het geld voor een autootje voorschieten. Dat zou hij snel terugbetalen. Mooi toch: Jan een leuke baan en de samenleving spaart het geld van zijn uitkering uit. Niet dus. ‘t Paste niet binnen de regels.

Nicolette werd boos en richtte eigenwijs een commercieel koeriersbedrijf op voor gehandicapte mensen, die zij aanduidt als “mensen met een lastig lichaam”. Gehandicapt klinkt immers alsof je niks kunt. Maar deze mensen kunnen van alles.

Ze maken samen een succes van Valid People waar intussen tientallen mensen werken die zonder de vindingrijkheid van Nicolette waarschijnlijk nog in hun uitkering hadden gezeten. Durf en creativiteit maken dus echt verschil!

Maar Nicolette wil meer. Via een landelijk netwerk van bedrijven hoopt ze uiteindelijk duizenden mensen achter de geraniums vandaan te slepen. Straks is er immers weer krapte op de arbeidsmarkt. We kunnen geen talent verkwisten.

Ik geniet van dergelijke verhalen. Wat een hoopgevend signaal dat er mensen zijn die tegen de stroom in onverstoorbaar hun droom volgen en aan de slag gaan.

Laat het ontwikkelen van nieuwe, dwarse ideeën dus maar over aan talentvolle doorzetters als Nicolette en William. Niks is onmogelijk. Als je het maar echt wilt. Die daadkracht is niet te stoppen. Zelfs niet door een economische crisis. Gelukkig maar!