Innerlijk team-management

Wij spreken niet alleen met mensen 'buiten ons', maar ook voortdurend met mensen, of eigenlijk de stemmen, binnen in ons.

Die laatste groep is voortdurend in de weer. Het begint al 's morgens als de wekker af gaat: ‘Gatver’, zegt een stem, ‘ik heb nog helemaal geen zin om eruit te gaan’. ‘Nou dan blijf je toch nog even liggen’, zegt een ander. ‘Nee, joh, niet doen’ zegt een derde stem, 'dan moet je je straks weer ontzettend haasten om op tijd te zijn en ben je al half over je toeren voordat je goed en wel op je werk begint’. 'Ja maar, even blijven liggen kan toch wel', begint de eerste weer. ‘Nou geen gezeik verder’, maakt opeens een vastberaden vierde stem een einde aan de groepsdiscussie. 'Je gaat er nu uit, hup!'

Innerlijke praatgroep
Natuurlijk verloopt zo’n innerlijke groepsdiscussie niet zo bewust en gearticuleerd als ik hier beschrijf. En het zijn ook meestal niet echt aparte, hoorbare stemmen in ons hoofd. Maar het gaat wel ongeveer zo. We zijn bijvoorbeeld uitgenodigd op de verjaardag van een collega en hebben beloofd te komen. Maar op de avond zelf hebben we eigenlijk geen zin meer om te gaan en denken erover om alsnog af te bellen. ‘Ik bel ‘m dadelijk gewoon om te zeggen dat er op het laatste moment iets is tussengekomen en ik helaas toch niet kan komen’, zegt de ene stem aan onze innerlijke teamtafel. ‘Zou je dat nou wel doen’, zegt een andere stem. ‘Ik denk dat hij dat lullig zal vinden want je hebt beloofd dat je zou komen’. ‘En ik denk’, valt een derde stem bij, 'dat hij het niet geloofd. Hij denkt beslist dat het een smoes van je is en dat je gewoon geen zin hebt om te komen’. Een vierde stem gooit er nog een schepje bovenop: 'Zeker omdat je wel eens vaker, ook bij anderen, beloofd hebt te komen en ook op het laatste moment hebt afgezegd’'.
Waarop de eerste stem, al die bezwaren aanhorende, een compromisvoorstel probeert: ,,Misschien is het toch beter even te gaan, al is het maar een uurtje’’. Daarmee kan de innerlijke teamdiscussie afgesloten zijn. Maar het kan ook dat dit compromis toch weer op bezwaren stuit (‘als ik nou voor een uurtje helemaal op en neer moet rijden, dat is ook de moeite niet’).
Op deze manier is er voortdurend een praatgroep in ons innerlijk actief. In veel situaties is de groep er heel gauw uit wat er moet gebeuren en is er niet of nauwelijks discussie nodig. Maar voor andere situaties kan het heel lang duren en kunnen de discussies uitputtend zijn, zonder dat er een duidelijk resultaat wordt geboekt.

Manager binnendienst gevraagd
De mensen in ons leven waar wij de meeste moeite hebben, zijn ook vaak de mensen die de heftigste discussies of conflicten in onze innerlijke praatgroep uitlokken. Een vader, bedrijfseigenaar en succesvol manager van zijn bedrijf, consulteerde mij ooit omdat hij enorme moeite had met de man waarop zijn dochter, waar hij zielsveel van hield, was gevallen. Die aanstaande schoonzoon was nota bene een werknemer van hem. Aan zijn innerlijke teamtafel zat iemand met een grote mond die alsmaar zei dat de schoonzoon een grote nul was en zijn dochter absoluut niet waard. Er zat ook iemand die bang was zijn dochter te verliezen. En er zat een no-nonsense figuur die zei dat zijn dochter haar eigen keuzes moest mogen maken.
Wat de man geleidelijk ontdekte was dat wie goed ‘buiten’ kan managen, daarmee nog niet een goede manager van zijn innerlijke team is. Hij had lang niet in de gaten wie er allemaal aan zijn innerlijke teamtafel zaten. Zoals zijn overleden vader - de oprichter van zijn bedrijf - die altijd op precies dezelfde manier sprak over de aanstaande mannen van zijn twee zusters als hij (eerste stem) nu over die van zijn dochter.
Ik heb hem geholpen zijn innerlijke team fatsoenlijk te managen. Dat heeft hem geholpen fatsoenlijk met zijn schoonzoon om te gaan. De moraal? Succesvolle ‘buiten’ managers kunnen er in de binnendienst toch een janboel van maken.