Advies voor 2010: Minder zuchten, meer hijgen

Hoe beweeglijk bent u eigenlijk? Effe optellen.

Van de parkeerplaats loopt u gehaast – die verdomde files ook! - naar kantoor (1 keer). U loopt van uw bureau naar koffie- en kopiëerapparaat (4 keer per dag). U geeft uw secretaresse een bemoedigend klopje op de schouder (1, maximaal 2 x per week; niet te veel verwennen!).

U neemt in de kantine een kloeke hap van uw Pistoletje Gezond of Broodje Bal (5 happen) en schilt – voor de vitamientjes – ‘n appel of mandarijn (1x). Om een gast de hand te schudden staat u op en loopt naar de deur (3x). U tilt uw kopje koffie/thee op om een slokje te nemen (30 keer).

Als het een beetje meezit springt u juichend op uit uw stoel (“joepie!”) omdat U zo’n leuke baan hebt (1 x). U bent me een bofferd! Of – somber scenariootje – u slaat uzelf voor uw hoofd, omdat u zo’n klotebaan hebt (minimaal 5 keer). Aan het einde van de dag kuiert U op uw gemakje terug naar de auto (1 x).

Maar voor de rest? Zitten!

Wees eerlijk: Onze schepper kan niet bedoeld hebben dat we de godganse dag vastgespijkerd achter een bureau naar een saai computerscherm zitten te turen. Tikkeltje onnatuurlijke biotoop. Toch? Als een goudvis in een vogelkooi; een kanarie in een vissenkom. Op kantoor zitten we in onze eigen kooi of kom. Niet fijn.

En het ergste is dat we ons gedragen alsof het wél reuze natuurlijk is. We lopen beheerst en bedaard - kopje koffie in de hand, mapje met vergaderstukken losjes onder de arm – van de ene naar de andere meeting. We willen dolgraag iets geks of wilds doen (het ‘beest’ in ons…), maar laten dat wel uit ons hoofd.

Ons gevoel volgt ons gedrag. Niet omgekeerd.
Dat heet ook wel beschaving.

Het is bovendien het seizoen voor de - altijd spannende - functioneringsgesprekken. Dan wil je niet horen dat je iets te vaak opgewonden gilletjes slakend door de gangen rent of joelend met Juffrouw Jannie van de trapleuning roetsjt. Toch zou dat heel opluchtend werken. Er moet in uw ingetogen kantoortuin meer gerend en geroetsjt worden.

Herinnert u zich uw schooltijd? Met die leuke speelplaats naast de school? Om te rennen en te rommelen. Goeie herinneringen aan… Het speelkwartier is niet voor niks uitgevonden. Daar zitten eeuwen van diepzinnig pedagogisch veldwerk achter. Je hersenen werken beter nadat je fiks uit je bol bent gegaan.

En een geinige bijwerking van bewegen? Je humeur fleurt op. Prozac is duurder. Mijn advies voor 2010 dus? Meer hijgen, minder zuchten.

Fitness verhoogt ook de productiviteit. “Voor elke Euro die je er in stopt, krijg je er drie terug”, zeggen consultants. Maar ja, zo’n pedante adviseur kost zelf 200 Euro per uur. Hij levert dat never-nooit-niet in voor een uurtje ‘Jumping Jacks’ en Rennen & Roetsjen. Hij blijft zuchten en gaat zelf heus niet hijgen.

En – een columnist moet bescheiden blijven – u doet óók niet wat ik zeg. U denkt misschien na deze column: “Mmm, zit wat in.” Maar doen? Dacht ‘t niet.

Hoewel… U sjokt straks naar uw middenklasse lease-auto, zit een uur in de file, voelt een onzegbare hunkering opwellen en denkt: “Was ik tóch maar – met of zonder Juffrouw Jannie – iets beweeglijks gaan doen.”