Wachten op de Singulariteit

Veertig experts uit dertien landen zijn de eerste lichting van de Singularity University, die 29 juni van start ging. NBIC, de ontwikkeling en integratie van nano-, bio-, informatie-, en cognitieve wetenschappen zal ons in 2050, of zoveel eerder als mogelijk, helpen om niets minder dan de hele mensheid te 'rebooten'.

Tijdens zijn TEDtalk van februari dit jaar bediende Life Sciences-pionier Juan Enriquez zich een paar maal van de reboot-metafoor. Naar verwachting zal de 'Singularity' een ongekende stimulans zijn voor economisch vrijwel wrijvingsloze 'Single Markets', die ons momenteel op eigen kracht niet uit de systeemcrisis kunnen trekken. Maar Robin Hanson, wiens weblog wordt gesponsord door het Future of Humanity Institute van Oxford University, voorspelt dat we met de NBIC-technofocus er qua economische groei uiteindelijk 60 tot 250 maal op vooruit zullen gaan.

Onderweg naar die 60 tot 250 maal beter zijn markten in elk geval navenant complexer geworden. Het grootste deel van de vorige eeuw waren ze mechanistische processen die altijd weer tendeerden naar een balans van aanbod en vraag. Een groeiend aantal economen onderschrijft dit beeld niet langer, want de aard van het beestje is definitief veranderd: de natuur heeft zijn loop gehad. Net als Didier Sornette en veel eerder al Stephen Wolfram zien zij markten als fundamenteel chaotisch: ze zijn complex, niet-lineair en letterlijk zo onvoorspelbaar als het weer.

Onder de oude theorie was het de taak van het management om de missie van de organisatie af te stemmen op het (aankomende) evenwicht en aldus duurzaam concurrentievoordeel te behalen. De praktijk leert echter dat zulk voordeel tegenwoordig bijna van vandaag op morgen verdampt kan zijn. Daarom bedient de chaosopvatting zich van het evolutie-idioom. Vanwege de snelheid en verwevenheid van allerlei typen markten is een bedrijf runnen heden ten dage meer dan ooit synoniem met de ontwikkeling van een experimentenportfolio, die in lijn is met de competenties van de organisatie. Door te blijven experimenteren en op basis van uitkomsten aanpassingen door te voeren (over)leven en presteren organisaties volgens het principe van natuurlijke selectie.

De Grote Recessie heeft de juistheid van de chaostheorie nog eens keihard onderstreept, maar tegelijk het principe van gezonde natuurlijke selectie verlamd. Het vervelende is, dat de endogene "financialisering" van de economie "broad systemic risk" - om met Obama te spreken - teweeg heeft gebracht in een mate die per wereldregio biljoenen aan kapitaal en arbeid om zeep heeft geholpen. Alarm en wat nu? Met name in Europa.

Over die vraag hebben - of all people - de Engelsen goed nagedacht. Een van de laatste pennevruchten van Her Majesty's Government - van het Department for Business, Innovation and Skills om precies te zijn - is het rapport "The Future of EU Competetiveness. From Economic Recovery to Sustainable Growth", met onder meer op blz. 17 een aardig staatje over hoe ver de EU qua innovatie achterligt bij de US en bij Japan. Dit document staat niet op zichzelf. De rapporten "New Industry, New Jobs" en "China and India: Opportunities and Challenges for UK Business" uit april en februari completeren het beeld.

Tja, wat zal ik ervan zeggen? Duidelijk een Sisyfus-arbeid om de zaak weer op de rit te krijgen, maar dat moet misschien ook helemaal niet de ambitie zijn. Misschien moeten we met de 'Singularity' op de korrel wel in een keer doorstoten van de relatief krakkemikkige 'Single Markets' van vandaag naar een NBIC-techotoekomst. Zo'n gefocuste ontwikkeling biedt de meeste kans, dat we onderweg de crises van klimaat, energie en water kunnen oplossen. Die zijn de daadwerkelijke uitdaging in deze fase van het natuurlijke selectieproces. De mensheid moet omgeschoold en de wereld geherindustrialiseerd, de overcomplexiteit moet z.s.m. uit het financieel-economische systeem gemanaged worden, en dan . . .

Dan is het wachten op de Singulariteit, waarvan het universiteitscurriculum op 29 juni feestelijk van start ging in het Mountain View Center for the Performing Arts. Helaas leiden ze daar maar 120 mensen per jaar op, en da's dus echt veel te weinig.

Reacties

zat 27.06.09 12:06 uur /
Jaap Bloem

Fraai artikel van buitenbeen-econoom Robin Hanson in IEEE Spectrum 6/2008:

“Our global economy would stupefy a Roman merchant as much as the Roman economy would have confounded a caveman. But we would be similarly amazed to see the economy that awaits our grandchildren, for I expect it to follow a societal discontinuity more dramatic than those brought on by the agricultural and industrial revolutions. The key, of course, is technology. A revolutionary speedup in economic growth requires an unprecedented and remarkable enabling tool. Machine intelligence on a human level, if not higher, would do nicely. Its arrival could produce a singularity—an overwhelming departure from prior trends, with uneven and dizzyingly rapid change thereafter. A future shock to end future shocks.”

Titel en intro waren al way too much voor de meesten:

“Economics Of The Singularity
Stuffed into skyscrapers by the billion, brainy bugbots will be the knowledge workers of the future”

Hanson vond dat hem woorden in de mond waren gelegd. Meer over Singularity van Hanson vindt u hier. Hansons weblog OvercomingBias met erboven een prachtige plaat van Odysseus, die vastgebonden aan de mast naar de Sirenen luistert, wordt gesponsord door het Future of Humanity Institute van Oxford University. Dit instituut behoort tot de 21st Century School van niemand minder dan James Martin himself. En zo zijn we weer terug bij IT.

woe 01.07.09 01:07 uur /
Jaap Bloem

“only just out of reach”, Miss Shirley Bassey (click here) in one of my all time favorites on Singularity

“Could be!
Who knows?
There’s something due any day;
I will know right away,
Soon as it shows.
It may come cannonballing down through the sky,
Gleam in its eye,
Bright as a rose!

Who knows?
It’s only just out of reach,
Down the block, on a beach,
Under a tree.
I got a feeling there’s a miracle due,
Gonna come true,
Coming to me!

Could it be? Yes, it could.
Something’s coming, something good,
If I can wait!
Something’s coming, I don’t know what it is,
But it is
Gonna be great!

With a click, with a shock,
Phone’ll jingle, door’ll knock,
Open the latch!
Something’s coming, don’t know when, but it’s soon;
Catch the moon,
One-handed catch!

Around the corner,
Or whistling down the river,
Come on, deliver
To me!
Will it be? Yes, it will.
Maybe just by holding still,
It’ll be there!

Come on, something, come on in, don’t be shy,
Meet a guy,
Pull up a chair!
The air is humming,
And something great is coming!
Who knows?
It’s only just out of reach,
Down the block, on a beach,
Maybe tonight . . . ”