Simpel en effectief!

Self-Service Business Intelligence (SSBI) lijkt zo mooi. Niet meer aankloppen bij de it-afdeling voor rapportages en ander cijfermateriaal, maar zelf cijfers ophalen, analyseren en verwerken in de gewenste vorm. Maar haal je zo het beste uit je informatie en heb je voldoende oog voor de risico's vraagt Maurijn Kloek van Macaw zich af.

Ik ben zeker niet de eerste die roept dat SSBI goed begeleid moet worden, met onderscheid tussen gewone gebruikers en superusers, monitoring vanuit een competence center en –uiteraard- ondersteund door de juiste tools. Bekend zijn verhalen van organisaties waar na verloop van tijd letterlijk duizenden, vaak sterk overeenkomstige, rapporten waren onstaan. De meeste bleken één of hooguit een paar keer geraadpleegd. Nog maar al te vaak kom ik volgepakte rapporten tegen waar meetwaarden tegen drie of meer dimensies worden gepresenteerd. Dashboards waarbij meer dan tien parameters in kpi, grafiek- of tabelvorm om de aandacht schreeuwen. Schitterend dat het allemaal past, maar krijgen gebruikers daar nu echt het beste overzicht van?
Nu doet dit probleem zich natuurlijk ook voor bij rapporten die door de it-afdeling worden gemaakt, maar die komen nog tot stand in interactie tussen opdrachtgever en de rapportbouwer. Self-Service BI draagt het risico in zich van gebruikers die als een tovenaarsleerling merken dat de overvloed aan gegevens een eigen leven gaat leiden. De vraag is of SSBI daarmee niet het risico in zich draagt zijn doel voorbij te schieten door teveel ongerichte informatie te genereren, waardoor gebruikers verdrinken in de gegevens.
Enige tijd geleden schreef Erik Leene in zijn blog op de IT Executive website over de presentatiegeheimen van Apple-topman Steve Jobs. Naast het gericht toepassen van visualisatie maakt Jobs altijd effectief gebruik van het adagium ‘less is more’. Zijn presentaties munten uit in eenvoud, waardoor de aandacht wordt gevestigd op de boodschap die hij wil brengen. Simpel en effectief. Het doet mij altijd denken aan het ‘night panel’ dashboard van Saab: in het donker is alleen de snelheidsmeter te zien. Overige meters en controlelampjes worden alleen dan getoond als deze de aandacht van de bestuurder vragen. Het principe is afkomstig uit de luchtvaart, waar het bijdraagt dat piloten zich concentreren op de belangrijkste zaken, en alleen met andere gegevens worden geconfronteerd als deze afwijken van de norm of een plan. Welke organisatie wil dat niet voor haar medewerkers?