Onzichtbaar

Amerikaanse researchers hebben aangetoond dat je met wifi-straling kunt detecteren of er mensen achter een muur zitten en hoe ze zich bewegen .

In Ars Tecnica ( Seeing through walls ) laten een aantal wetenschappers zien hoe ze wifi-zenders gebruikt hebben om mensen te detecteren en te volgen in een afgesloten kamer.
Wifi zenders gebruiken een radiofrequentie die erg lijkt op de straling die microwave ovens uitzenden. Microwave ovens werken omdat bipolaire moleculen (oftewel water) heel makkelijk radiogolven met die frequentie absorberen en dan warm worden. Omdat die ovens reststraling afgeven dacht men vroeger dat de frequenties vlak naast die frequentieband onbruikbaar waren voor commerciele toepassingen, dus werden ze vrijgegeven voor publiek gebruik met lage vermogens. (Over foute inschattingen gesproken, en gelukkig maar).
Mensen absorberen dus wifi-energie. Het zendvermogen van het accesspoint is zo laag dat je er geen schade van ondervindt, maar je kunt de absorptie wel detecteren en zo afleiden of er biomassa in de buurt van de zender is. Als je twee of meer zenders gebruikt kun je interpoleren waar de biomassa zich ongeveer bevindt en of die zich beweegt.
Een wifi-cloud met automatische bewakingsdetectie, wie had dat gedacht.

Voor mensen met historische besef is dit echter niet nieuw. Tijdens de recente burgeroorlog in voormalig Joegoslavie hadden de Serviers al ontdekt dat je heel goed kon volgen waar (laagvliegende) Stealth vliegtuigen waren. Ze waren wel onzichtbaar voor radar, maar verstoorden het radioveld rond zendmasten voor mobiele telefonie. En op dezelfde manier als hierboven beschreven konden ze ruwweg volgen waar de vliegtuigen vlogen.
Onzichtbaarheid is moeilijker dan je denkt, dat blijkt wel.