i-Mode, KPN en Japanse telecom

Weet u nog waar i-Mode voor staat? Zou er een verband bestaan tussen de mislukte export van deze mobiele diensten en de teloorgang van Japanse mobielmakers?

i-Mode, zo weet Wikipedia nog is een webdienst voor GSM-telefoons waarmee ze zolang ze aanstaan een dataverbinding kunnen hebben met het internet. i-Mode werd begin 1999 door het Japanse telecombedrijf NTT Docomo gelanceerd. Het was buitengewoon succesvol met zo'n 47 miljoen gebruikers.

KPN werd de partij die i-Mode in Europa aan de man zou brengen. NTT Docomo nam zelfs een aandeel in KPN. Ik herinner me nog de introductie hier door KPN met veel tromgeroffel en uiteraard veel Japanse elementen zoals sushi's.

Het was een moedige poging om van mobiel internet wat te gaan maken. KPN begon ewrmee in Nederland, maar ook in Duitsland en Frankrijk. Partners Telefonica in Spanje en O2 in Engeland begonnen er ook mee.

Maar het werd hier helemaal niks. KPN weigerde al snel op mijn vragen naar aantallen verkochte abonnementen voor i-mode en vooral het gebruik ervan antwoord te geven. En dan weet je het wel, dan loopt het voor geen meter. KPN liet in 2007 voorgoed weten ermee te stoppen, maar het debacle was toen voor iedereen al duidelijk.

Toen de aandelenkoers van KPN ook nog kelderde werd het voor NTT Docomo een deceptie. De Japanners vertrokken met de staart tussen de benen en miljarden euro's verlies. Kan gebeuren, want de introductie van i-mode hier was logisch. KPN had ook een redelijk open platform voor diensten van derden, maar ook dat mocht niet baten.

Maar in Japan zelf werd i-mode een wet van de remmende voorsprong: het ging bergafwaarts met de mobiele innovatie. Japan had geen antwoord op de Blackberry, de iPhone en zelfs niet op de hegemonie van Nokia in opkomende markten als China en India.

Toen de Japanse regering ook nog verbood om mobieltjes gratis of met subsidie bij abonnementen te verstrekken (zoals in België al jaren terecht is verboden) stortte de thuismarkt ook in vorig jaar.

En nu bundelen de Japanse mobielmakers NEC, Casio en Hitachi de krachten in een poging om de achterstand op de Westerse concurrentie alsnog goed te maken. Ze richten zich vooral op de volgende generatie mobiele netwerken LTE die het als opvolger van umts helemaal dreigen te gaan maken.

Maar het gaat ineens niet meer om snelheid, netwerken en providers maar om de 'mobile apps', en dat is de te nemen hobbel voor de Japanners.