Helderziend onderhoud in ’s lands belang

Als IT-paradigmaloog ben ik gespitst op nieuwe ontwikkelingen en gisteren kwam ik iets nieuws tegen: helderziend onderhoud. Naar mate organisaties, maatschappij en individuen afhankelijker worden van informatiesystemen, zullen wij hier steeds meer behoefte aan hebben.

Je kent of waarschijnlijk herkent de klassieke vormen van onderhoud: correctief, preventief, perfectief, adaptief en additief. Jarenlang hebben we het hiermee kunnen doen maar het lijkt alsof er behoefte is aan een aanvulling. De situatie die mij daaraan deed denken betrof een uiterst belangrijk systeem waarbij in het geval van hapering, ’s land belang in het geding komt. Moeten we niet hebben natuurlijk. Bij problemen moet er dus snel en goed geacteerd worden: herstel binnen vijf minuten is de norm. Maar als je weet hoe complex het systeem is en vooral hoeveel partijen erbij zijn betrokken, is dat een hele uitdaging. Je moet haast helderziend zijn en een probleem aan voelen komen om op tijd te zijn. Het is dan zaak om te investeren in proactief monitoren waarmee je tijdig op ongewenste ontwikkelingen kunt acteren.
Proactief monitoren moeten we dus steeds meer doen maar sommige zaken kun je gewoon niet aan zien komen. Neem de applicaties. Als je het met mij eens bent dat mensen fouten maken en – hoewel sommigen eraan twijfelen – programmeurs mensen zijn, volgt daaruit dat er wel eens iets geks gebeurt. Toch? En of je een denkfout van een programmeur met proactief monitoren kunt detecteren, betwijfel ik. Daarvoor zijn andere middelen meer geschikt, en ik doel niet alleen op testen: vraag ’t maar aan Dijkstra. Maar daarover een andere keer mee.