G1: heerlijk ding, en ook nuttig

Mobiel internet is here to stay, vooral dankzij de applicaties. Is dat wel gunstig?

Een paar weken mocht ik de G1 van T-Mobile testen. Eerlijk gezegd ben ik daar ongeschikt voor, want ik laat het ding te lang ongemoeid, vergeet het vervolgens en de provider is te beleefd om te vragen hoe lang ik in vredesnaam nog nodig heb.

Met een beetje hulp van vrienden kwam ik er tenslotte wel. Ten eerste was daar Vincent Everts. Hij had natuurlijk een iPhone, maar liet een zwart beeldscherm zien: "Dat is het, batterij veel te snel leeg." Vincent haalde direct een handige applicatie op mijn G1 binnen: Nav4All, een geweldige navigator als alternatief voor de TomTom. Had ik nooit van gehoord en het is notabene van Nederlandse origine.

Eigenlijk was ik direct gewonnen voor het ding. Natuurlijk, dit kan met de iPhone ook. Maar ik ben nu eenmaal geen iPhone-man. Dat voortdurende gedweep met dat ding door de eigenaren, zoals eerder al met de iPod, stuit me tegen de borst.

De Consumentenbond berichtte overigens dat de iPhone, ook op het T-Mobile net, veel sneller was dan de G1. Dat bleek aanvankelijk waar te zijn, maar in een tweede test niet meer. Wellicht was een instelling gewijzigd. Gelukkig maar.

Natuurlijk ben ik de meest kritische journalist die over Google bericht, gezien de potentiële privacyschending die het bedrijf opbouwt. En dan ook nog een G1 gaan gebruiken waarmee ze alles onderweg van je te weten kunnen komen?

Erger nog, door die G1 ga je al die applicaties van Google zelf die je op je pc mondjesmaat gebruikt, ineens veel intensiever inzetten. Want geen mailprogramma zo goed op de G1 als natuurlijk Gmail, hoewel de Xs4all e-mail die ik gebruik het ook goed doet.

Ik ben ook geen man van Outlook, maar van een mooie Paperblanks agenda. Echter, de Google Calendar die je met anderen deelt wordt ineens een stukje handiger als je die G1 gebruikt. En voor fiets- en wandeltochten is de mobiele Buienradar ineens meer geschikt, of het wat uitgebreide Het Weer.

En binnen een mum staat er een spraakrecorder op voor interviews, die je vervolgens weer makkelijk naar de pc brengt. En natuurlijk het wonderlijke Layar
Layar waarover Herman Wagter schreef op deze site. Je hebt darmee echt het idee dat je een toekomst binnenstapt die je van films als Minority Report kent.

Wel vreemd dat je op de Android Market van Google niet goed kunt zoeken naar appliaties. Daarvoor kun je beter terecht bij Androlib.


De bediening

Dat toetsenbord dat de G1 biedt is natuurlijk bekend voor de Blackberry-gebruikers, maar iPhoners stonden er wat jaloers naar te kijken. Fysiek tikken is toch prettiger dan op een raakscherm.

Het G1-balletje voor de bediening is klein, beweegt dus snel, maar na gewenning is het een uitstekend wieltje. Ook het snel schakelen tussen een langwerpig en een breed scherm is een mooie vondst die goed werkt.

De geluidskwaliteit is goed, maar een koptelefoon kun je alleen via de mini-usb poort koppelen via welke je ook het ding oplaadt en koppelt aan de pc. Dat was wel een aandeel dat met de G2 hopelijk opgelost zal zijn.

Ga ik het ding nu gebruiken? De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat op de plekken waar ik frequent kom ik een vaste pc heb neergezet om altijd te kunnen werken. Dat is nu eenmaal noodzaak als je real-time publiceert. Maar het is natuurlijk beter om ook mobiel te gaan werken.

Met de WordPress app voor de G1 kan ik weblogs eenvoudig bijhouden. Onderweg gaat het vooral om verbeteren van fouten. Dat moet direct kunnen, ook al om juridische redenen. Via het mobiele web lukt het ook redelijk. En voor het publiceren werkt het knippen en plakken van je teksten uit een tekstprogramma (Google Apps dus) goed.

Je wordt met mobiel internet dus behoorlijk afhankelijk van je applicaties en dus van je hardware. Ik ben een fan van open internet via de browser, maar dat heeft kennelijk te lang op zich laten wachten. Het zij zo.

Idolaat van de G1

Een tweede vriend die bij Ehio m'n leidraad is in nieuwe webtechnologie, hielp me op weg met nog een serie applicaties, met als belangrijkste Usefull Switches om de accu te sparen (zie videootje). Al hangt zijn G1 tegenwoordig thuis en op het werk vrijwel altijd aan het usb-kabeltje.

En verder Newsrob om Google Reader (rss) te synchroniseren, plus muziekcatalogus Tunewiki, 'world browser' Wikitude en heelalatlas Google Skymap. met Google Talk bespaart hij op sms en het wachten is op Google Voice om om bellen te besparen. Dat is hier - vreemd genoeg - nog niet beschikbaar is voor de G! (en beblokkeerd voor de iPhone)

Hij is idolaat van het ding, en anders zijn achtjarige dochter Julia wel. Die heeft een aparte map om haar spelletjes te downloaden en installeren. "Pap, ik mag hem hebben als jij een andere koopt."

Daar komt de G2

Ze heeft geluk, want deze week komt T-Mobile met de G2 die officieel T-Mobile G2 Touch' zal heten. Dat 'Touch' zal wel betekenen dat de aanraakbediening van het scherm is verbeterd. Dat werkte bij mij niet optimaal. Wel geweldig is het uitschuiven van het scherm waardoor er een fysiek toetsenbord te voorschijn komt.

Uit het persbericht van de G2: "...met de laatste versie van Android 1.5 besturingssoftware en geeft toegang tot meer dan 3.000 applicaties die gratis beschikbaar zijn via Android Market. De zeven gebruiksvriendelijke startschermen kunnen naar eigen smaak worden ingericht, voorzien van de favoriete websites, spelletjes, foto’s en eigen sociale netwerken van de gebruiker.

Andere functies zijn HSDPA met snelheden tot 7,2 Mbit/s, een geïntegreerde GPS-kompas en een 5.0 megapixel camera met autofocus. De T-Mobile G2 Touch ondersteunt naast Google Mail ook andere e-maildiensten als Microsoft Exchange Server en POP/IMAP. Het nieuwste Android toestel heeft een intern geheugen van 512 MB."

Maar de G1 is niet uitontwikkeld. Het wachten is op Donut, de volgende release van de Android besturing, opvolger van Cupcake update die er al kwam voor de G1. Zie Planet Android, hèt weblog over dit onderwerp.