De kaasschaaf methode, een middel uit onmacht?

De begrotingsronde voor 2010 is in volle gang. De kosten zullen bij vele bedrijven weer naar beneden moeten. Iedere manager zal zijn te verwachten kosten opvoeren. En zal met de kostenbesparing in het achterhoofd kritisch naar de komende uitgaven kijken. Bij het consolideren van de begroting op een hoger niveau komen veel bedrijven te hoog uit en wordt er over de volle breedte gekort op de budgetten (welke weer zijn afgeleid van de verwachtte kosten). Oftewel de kaasschaaf wordt er overheen gehaald.

De doorgewinterde manager heeft hier natuurlijk al lang rekening mee gehouden en wat extra vet (makkelijk weg te schaven) ingebouwd. Anderen hebben zuiver begroot en hier wordt het vel van het bot geschaafd. De afdeling waar extra investering gaat helpen bij verbetering van het bedrijf worden ten onrechte gekort. Terwijl de afdeling met veel vet te weinig wordt gekort. Hierdoor kan een organisatie scheef groeien.

Alhoewel oerhollands, is de kaasschaaf niet meer nodig als de kosten liggen op de plaats waar er op gestuurd kan worden. Alleen dan zullen de financiele middelen aangewend worden voor de zaken die er toe doen. De wens wordt vaak weer uitgesproken om te kijken naar kostentransparantie. Om de Financiële Governance te verbeteren. Maar voor de begroting voor 2010 is het nu te laat. Dan blijft er niets anders over om de kaasschaaf methode te gebruiken. Een noodmaatregel, of een maatregel uit nood?

Alice de Boer & Wim Vrijmoeth