Besluiten over sourcing

Afgelopen weken raakte ik in gesprek met de bestuurders van een middelgrote organisatie over “sourcing”. Na wat heen en weer gepraat te hebben kwam de volgende opmerking over tafel: “Vreemd toch dat wij als directie geen besluit nemen over sourcing, terwijl eigenlijk iedereen in de directie wel weet wat hij of zij wil …..”.

Deze opmerking hield mij erg bezig en ik besloot om eens een rondje te maken langs een aantal van zijn collega’s in de directie. In deze gesprekken heb ik gevraagd naar hun visie op het gebied van sourcing. De antwoorden liepen nogal uiteen: “Ik denk dat wij zoveel mogelijk moeten gaan uitbesteden”, “Ik heb ik mijn vorige banen veel te maken gehad met sourcing, dat heeft maar weinig goeds gebracht” en “Tja, ik denk wel dat wij een aantal zaken moeten gaan uitbesteden maar ik zie wel erg op tegen de onrust in de organisatie, zeker gezien de huidige marktomstandigheden”. Naast een emotioneel andere houding was er tussen de leden van de directie ook een verschil in kennis & ervaring met sourcing(processen) en een verschil in invalshoeken waarmee ze naar het wel of niet uit te besteden domein keken. Opgeteld was er dus inderdaad geen enkele basis om tot gedragen en effectief besluit over sourcing te komen.

Uit onze ervaring blijkt dat een effectief besluit (een besluit wat gedragen is en in de praktijk ook daadwerkelijk succesvol kan worden gerealiseerd) over sourcing genomen kan worden als:

• de besluitnemers voldoende zicht hebben op sourcingsprocessen met alle daarbij behorende aspecten
• de business benefits, risks en kosten in samenhang eenduidig duidelijk zijn; en
• er echt draagvlak is in de directie om gezamenlijk de (inhoudelijke en emotionele) problemen aan te pakken en daadwerkelijk door te pakken in realisatie.

Het is dus een zaak om als organisatie te investeren in een goed proces wat leidt tot zowel inhoudelijk als emotioneel alignment van directie en management. Pas dan zal het besluit effectief zijn.

Wim Vrijmoeth & Huib Doyer