Anoniem blijven is veel moeilijker dan gedacht

Researchers in de USA hebben aangetoond hoe makkelijk het is om je identiteit te achterhalen, zelfs uit een bewust geanonimiseerde database van filmvoorkeuren.

In 2006 besloot de firma Netflix een PR-actie te starten (Netflix : DvD verhuur en online rental) genaamd de Netflix Prize. Iedereen kreeg toegang tot een hele grote database met miljoenen records die aangaf hoe gebruikers een film waardeerden. De gebruikers waren geanonimiseerd volgens de beste inzichten tot dat moment. De database was een schatkamer voor andere wetenschappers die gespecialiseerd zijn in het voorspellen van voorkeuren op basis van historische keuzes.

Tot grote schrik van de wetenschappers wisten Arvind Narayanan en Vitaly Shmatikov van de Universiteit van Texas zonder al te veel moeite de echte identiteit van sommige gebruikers te achterhalen (http://www.cs.utexas.edu/~shmat/netflix-faq.html).

Heeft dat geleid tot een andere aanpak bij dit bedrijf, zodat ze de data nog beter anonimiseren? Nee, in tegendeel.
Zoals de website Freedom to Tinker aantoont is de beveiliging bij de Netflix Prize 2 nog veel slechter.

Een mooi real-life bewijs van de stelling dat je pas weet of een beveiliging goed is als je hem publiek maakt en laat testen. En dat het hard nodig is dat er wetgeving komt die ons tegen dit soort hardnekkig onverantwoordelijk gedrag beschermt.