AMS-IX en bandbreedte

Je bent nooit te oud om te leren. Job Witteman (directeur AMS-IX) heeft me college gegeven over de werking en rol van de AMS-IX.

Ongeveer een week geleden heb ik een stukje geschreven over bandbreedte en UPC. De portee was dat er meer dan genoeg (betaalbare) bandbreedte is op de hoofdroutes van het Internet, dat dat dus niet de reden kan zijn waarom een telecompartij zijn gebruikers zou moeten afknijpen. Die stelling klopt op zichzelf wel, maar de afleiding uit de gepubliceerde cijfers van de AMS-IX over de capaciteit die leden inkopen klopt niet.

Even wat achtergrond. Nederland is door de gunstige ligging aan de Noordzee, met zijn langzaam oplopende zandkust een prettige plek om onderzeekabels aan land te brengen. Geholpen door toeval en door verstandige besluiten/initiatieven is Nederland nu een knooppunt voor datacommunicatie geworden. Waarschijnlijk de nummer 1 in de wereld als je de capaciteit die het land binnenkomt deelt door het aantal inwoners. Een van die verstandige initiatieven was de AMS-IX, gestart in 1994 en officieel een vereniging geworden in 1997. Kort gezegd is de AMS-IX een vereniging van telecompartijen (carriers, ISP, etc) die voor haar leden een gezamenlijke infrastructuur runt. Het doel is dat de leden zo makkelijk en goedkoop mogelijk dataverkeer uit kunnen wisselen. Zijn ze daartoe verplicht? Nee.
In de praktijk kiezen partijen daarom voor hun eigen mix van oplossingen: een deel via de AMS-IX, een deel via directe koppelingen onderling, een deel via andere IX-en in Europa. Vooral de grote internationale partijen hebben een eigen landoverschrijdend core-netwerk en takken op meerdere plekken aan. Die mix bepalen ze zelf: een afweging tussen kosten, gemak, type en hoeveelheid verkeer, redundantie, strategische positie en ga zo maar door. Wat je ziet in de statistieken van de AMS-IX is het deel wat partijen daar afwikkelen. Soms is dat alles, soms maar een beperkt deel.

En waarom is de AMS-IX de grootste in de wereld geworden? Dat heb ik Job maar niet gevraagd, maar volgens mij komt dat zowel door de concentratie van kabels als door de slim gekozen opzet.
Het is een non-profit bedrijf van de leden voor de leden, zonder dat er een verplichting is. Iedereen kan er omheen en doet dat ook uit allerlei overwegingen, al was het maar om niet afhankelijk te zijn.
Er is daarom een natuurlijke druk om een hele goede prijs/performance te leveren en de dienstverlening precies toe te snijden om de vragen van de klanten/leden. Geen fratsen, wel gewoon de beste zijn tegen de laagste kosten door de schaalgrootte en de focus. Dat is geweldig aantrekkelijk voor kleine partijen of startende partijen om zo mee te kunnen liften, en geweldig aantrekkelijk voor leveranciers om de nieuwste spullen aan te leveren. En zo versterken die bewegingen elkaar.
De derde mainport van Nederland, die we vooral zo door moeten laten gaan. "It ain't broke, so don't try to fix it".